نامهء على ( ع ) به اهل كوفه عمر بن سعد از يزيد بن صلت از عامر اسدى نقل مىكند كه مىگفته است : على ( ع ) پس از فتح بصره ، همراه عمر بن سلمه ارحبى براى مردم كوفه اين نامه را فرستاد : « 1 » « از بندهء خدا على بن ابى طالب به قرظة بن كعب و ديگر مسلمانان كه پيش اويند . سلام بر شما باد ! نخست خداوندى را كه خدايى جز او نيست ستايش مىكنم و بعد ، ما با آن قوم از امت خود كه بيعت ما را گسسته و اتحاد ما را گسيخته و بر ما ستم و خروج كرده بودند روياروى شديم و نخست با آنان در پيشگاه خداوند حجت و برهان آورديم و خداوند ما را بر ايشان پيروزى داد و طلحه و زبير كشته شدند و من قبلا آنان را بيم و اندرز دادم و صالحان امت را بر آنان گواه گرفتم ولى از مرشدان اطاعت نكردند و پند خيرخواهان را نپذيرفتند . و ستمگران به عايشه پناه بردند و گروهى بيرون از شمار برگرد او كشته شدند و شمار آنان را كسى جز خدا نمىداند و سپس خداوند بر چهرهء بقيه ايشان فرو كوفت و پشت به جنگ كردند و گريختند و ناقهء صالح بر قوم خود شومتر از عايشه بر مردم اين شهر نبوده است ، با اين تفاوت كه عايشه مرتكب گناهى بزرگ شده است كه از فرمان خدا و پيامبرش سرپيچى كرده و مردم را فريب داده است و ميان مؤمنان تفرقه انداخته و خون مسلمانان را ريخته و هيچ دليل و برهان و عذرى نداشته است ، و همين كه خداوند آنان را شكست داد ، فرمان دادم هيچ گريخته و مجروحى تعقيب و كشته نشود و هيچ پرده‌اى دريده نشود و به هيچ خانه‌اى بدون اجازه وارد نشوند و من همهء مردم را امان دادم . و مردانى صالح و شايسته از ما شهيد شدند كه خداوند حسنات آنان را افزون و درجات ايشان را برتر نمايد و به آنان پاداش صابران را ارزانى دارد و به آنان بهترين پاداشى كه به فرمانبرداران و سپاسگزاران نعمت خدا داده مىشود از سوى خاندان پيامبرشان داده شود . همانا كه شما سخن مرا شنيديد و اطاعت كرديد و فراخوانده شديد و اجابت كرديد ؛ چه نيكو برادران و ياران حق بوديد و هستيد . و سلام و رحمت و بركات خداوند بر شما باد ! » اين نامه را عبد الله بن ابى رافع در رجب سال سى و ششم هجرت نوشت .

--> ( 1 ) براى اطلاع بيشتر ، رجوع كنيد به بحار الانوار ؛ ج 32 ، ص 334 - 332 . م